Nederland is geen ‘christelijk’ land meer, dat las ik vanmorgen in de krant. Dat juk hebben we van ons af geworpen. Leve de vooruitgang. Hopelijk zal de grote massa zich later nog herinneren uit welke bron we ooit ons besef van goed en kwaad hebben geput. Ons gevoel voor rechtvaardigheid en een samenleving waar het goed toeven is.

Of we er nu aan willen of niet, het Europa waar momenteel miljoenen vluchtelingen een veilig heenkomen zoeken, heeft haar rechtstaat gebouwd op christelijke waarden en normen. Genade en naastenliefde zijn daarvan het fundament. Weet wat je doet als je die afwijst. Lieve help, waar zou je blijven als onvolmaakt mens, die niets harder nodig heeft dan dat.

Eén plus één is twee: Als je het éne ijkpunt voor wat goed, kwaad of eerlijk is afschaft, komt er onvermijdelijk een andere voor in de plaats. Economisme? Ik-isme? Wet van de sterkste? Wordt dit de nieuwe drie-eenheid?

Droom lekker verder, maar ik vrees dat het afwerpen van het ‘christelijk juk’ ons niet de vrijheid en blijheid zal geven die we ervan verwachten. Daar hoef je geen profeet voor te zijn, een beetje begrip van natuurwetten is al genoeg. Neem de nieuwe drie-eenheid in gedachten en kijk om je heen hoe het werkt.

Eerlijk is eerlijk, niemand zal ontkennen dat religie heel wat ellende veroorzaakt in deze wereld. Religieus fanatisme is altijd een plaag geweest, van welk houtje je ook bent. Maar oprecht geloof en navolging van de genadevolle God een bron van zegen. Dát weten we ook in Europa. Reden waarom menige underdog ter wereld, op de vlucht voor religieus geweld of een goddeloze dictator niets liever dan in Europa wil wonen.

Mochten we spijt krijgen van ons besluit niet langer christelijk te willen zijn; we kunnen altijd op onze schreden terugkeren. Dat is de genadevolle kern van het afgewezen christendom.