Decembermaand, pakjesmaand. Het heeft me bijna mijn nek gekost. De cadeautjesregen heeft dus ook zijn schaduwzijde. De deurbel ging, en als je dan net op zolder bent wil je zo snel mogelijk naar de voordeur. Wie weet wie er aanbelt! Twee trappen afrennend bereik ik struikelend en licht hijgend op tijd de voordeur, nog net vóórdat het bestelbusje van een bezorgservice wegrijdt. Pakje voor de buren. Dat wil ik toch wel aan hen geven, als goede buur? Daar beland je dan bijna voor op de eerste hulp. Het lot van veel mensen die kantoor aan huis hebben vrees ik..….

Nu heb ìk eens iets besteld en was ìk niet thuis toen de bezorger met mijn pakketje op de stoep stond. Niks afleveren bij de buren, denkt deze ijverige bezorger. Morgen kom ik terug en dan zorg je maar dat je er bent. Dat is het onverbiddelijke nieuws op het briefje dat ik in de postbus vind. Op een stralende zaterdagmiddag die lokt om eropuit te gaan…..